Op 14 februari was het zover, het bijwonen van een huwelijk in India. Op Valentijn, da kan nie beter zeker?
Voor de gelegenheid ben ik speciaal een sari gaan kopen. Maar aandoen, dat is iets anders. Het bloesje heb ik nog laten naaien een paar dagen voordien, maar 't was een beetje op 't kleinste. Let op mijn armen. 't Schijnt dat dat hier wel normaal is, maar ik voelde me toch niet op mijn gemak.
Voor de gelegenheid ben ik speciaal een sari gaan kopen. Maar aandoen, dat is iets anders. Het bloesje heb ik nog laten naaien een paar dagen voordien, maar 't was een beetje op 't kleinste. Let op mijn armen. 't Schijnt dat dat hier wel normaal is, maar ik voelde me toch niet op mijn gemak.
En zie... ik was niet de enige in traditionele kledij. Vlnr Piet, mezelf en Els.
Het was de trouw van de broer van Dhanraj (bij mij op de foto), een collega. Het ging door in een function hall en er waren zo'n 400 à 500 man. Ze waren wel allemaal door elkaar aan 't tetteren, eigenlijk was de ceremonie bijzaak, of het leek toch zo. Kortom, helemaal anders dan in België, het is tenslotte ook een Hindoe huwelijk.
En de kids mogen ook niet ontbreken op mijn blog.
Premraj wordt binnengedragen.
't Is precies druk vandaag, ja, ja de trein zit vol!
Een kort overzicht van de ceremonie zelf. De hindoe-priester zie je op de achtergrond met de gele micro.
Een kort overzicht van de ceremonie zelf. De hindoe-priester zie je op de achtergrond met de gele micro.
Daarna konden we beneden wat eten, heel bescheiden en hetzelfde eten zoals op het werk!
Op het laatste konden we onze cadeau afgeven en een mooie groepsfoto met nog andere collega's van 't werk was een must. En wij zo ons best doen om er traditioneel uit te zien. De vrouwen ok, maar de mannen... zo westers als maar kon zijn. Ocharme Piet.
Maar we hebben ons geamuseerd en het was zeker een unieke belevenis!
